Turquía

Korkma, sönmez bu şalaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak. Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal! Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal... Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklal! Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? şaşarım! Kükremis sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım. Yırtırım dağları, enginlere sığmam, taşarım. Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, "Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar? Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın. Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın. Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın... Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın. Bastığın yerleri "toprak!" diyerek geçme, tanı! Düşün altındaki binlerce kefĕnsiz yatanı. Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı: Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı. Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda! Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda, Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cuda. Ruhumun senden, ilâhî, şudur ancak emeli: Değmesin mabed-i istiklalimin göğsüne el. Bu ezanlar -ki şehadetleri dinin temeli- Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli. O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım, Her cerîhamı ilâhî, açar eder başım, O zaman rühumu füyuzla doğar güneşim, O zaman yükselerek arşa değer belki başım. Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal: Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyeti; Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!

¡No temas! La bandera carmesí que orgullosamente ondea en estas auroras no se apagará, Antes de que se extinga el último hogar que aún arde en mi patria. Esa es la estrella de mi pueblo, y brillará; Es mía; pertenece solo a mi nación. ¡No frunzas el ceño, te lo ruego, oh grácil media luna! Sonríe a mi raza heroica. ¿Por qué esta furia, por qué esta rabia? Nuestra sangre que derramamos por ti no sería bendecida de otro modo; Porque la independencia es el derecho de mi nación que adora a Dios. He sido libre desde el principio, soy libre y así seguiré. ¿Qué loco intentaría encadenarme? ¡Me asombraría! Soy como un torrente rugiente; pisoteo mis orillas y las desbordó. Desgarro montañas, inundo llanuras, no se me puede contener. Aunque los horizontes de Occidente se blinden con muros de acero, Tengo una frontera custodiada por mi pecho lleno de fe. ¡Aúlla! ¡No temas! ¿Cómo podría ahogarse tal fe Por ese monstruo de un solo colmillo que llaman "civilización"? ¡Camarada! Nunca dejes que los canallas invadan mi patria. Haz de tu cuerpo un escudo y detén este asalto desvergonzado. Pues pronto llegarán los días que Dios ha prometido; Quién sabe, quizás mañana, quizás incluso antes. No desestimes el suelo que pisas como mera "tierra" y pases de largo. Piensa en los miles que yacen sin sudario bajo él. Eres hijo de mártires; no hieras a tu padre, ¡vergüenza! No entregues esta patria paradisíaca, ni por todos los mundos. ¿Quién no sacrificaría su vida por esta tierra celestial? Mártires brotarían si exprimieras la tierra, ¡mártires! Que Dios tome mi vida, mis seres queridos, todo lo que poseo, Pero que nunca me separe de mi patria en este mundo. El único deseo de mi alma ante Ti, oh Señor, es este: Que ninguna mano extranjera toque el seno de mi sagrado templo de independencia. Estas llamadas a la oración, cuyos testimonios son los cimientos de la fe, Deben resonar eternamente sobre mi patria. Entonces mi lápida, si la tengo, se postrará mil veces en éxtasis; Cada herida mía, oh Señor, llorará sangre en abundancia. Entonces mi espíritu se elevará con gracia cuando amanezca mi sol, Entonces quizás mi cabeza alcanzará los mismísimos cielos. Ondea, como las auroras, ¡oh gloriosa media luna! Que toda la sangre que hemos derramado sea ahora bendecida. No habrá fin, jamás, para ti ni para mi raza; Es nuestro derecho: la libertad es el derecho de mi bandera que ha vivido libre; Es nuestro derecho: la independencia es el derecho de mi nación que adora a Dios.

Fear not! The crimson banner that proudly waves in these dawns shall not fade, Before the last hearth that is still burning in my homeland is extinguished. That is the star of my people, and it shall shine; It is mine; it belongs only to my nation. Frown not, I beseech you, O graceful crescent! Smile upon my heroic race! Why this fury, why this rage? Our blood which we shed for you shall not be blessed otherwise; For independence is the right of my God-worshipping nation! I have been free since the beginning, I am free and shall remain so. What madman would try to chain me? I would be astounded! I am like a roaring flood; I trample my banks and exceed them. I tear apart mountains, I overflow plains, I cannot be contained. Though the West's horizons may be armoured with walls of steel, I have a frontier guarded by my faith-filled chest. Howl on! Fear not! How can such a faith be drowned By that single-fanged monster they call "civilisation"? Comrade! Never let the scoundrels invade my homeland. Make your body a shield and stop this shameless assault. For soon shall dawn the days that God has promised; Who knows, perhaps tomorrow, perhaps even sooner. Do not dismiss the ground you tread on as mere "soil" and pass by. Think of the thousands who lie shroudless beneath it. You are the son of martyrs; do not wound your father, shame on you. Do not surrender this paradise homeland, even for all the worlds. Who would not sacrifice their life for this heavenly land? Martyrs would spring forth if you squeezed the soil, martyrs! Let God take my life, my beloved, all that I possess, But never separate me from my homeland in this world. My soul's one desire from You, O Lord, is this alone: Let no foreign hand touch the bosom of my sacred temple of independence. These calls to prayer, whose testimonies are the foundations of faith, Must echo eternally above my homeland. Then my tombstone, if I have one, shall prostrate a thousand times in ecstasy; Every wound of mine, O Lord, shall weep blood aplenty. Then my spirit shall rise with grace as my sun dawns, Then perhaps my head shall reach the very heavens. Wave on, like the dawns, O glorious crescent! Let all the blood we have shed now be blessed. There shall be no end, ever, for you or for my race; It is our right: freedom is the right of my flag that has lived free; It is our right: independence is the right of my God-worshipping nation!