Himno nacional de Turquía

Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak, Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak. Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal! Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal… Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal. Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım, Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım. Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım, Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım. Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, “Medeniyet” dediğin tek dişi kalmış canavar? Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın, Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın. Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk’ın, Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın. Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı, Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı. Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı, Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı. Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda. Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda, Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda. Ruhumun senden İlahî, şudur ancak emeli: Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli. Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli, Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli. O zaman vecdile bin secde eder, varsa taşım, Her cerihamdan, İlahî, boşanıp kanlı yaşım, Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım, O zaman yükselerek arşa değer belki başım. Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal. Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet; Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal.

¡No temas! No se apagará esta bandera roja que ondea en estos amaneceres, mientras no se apague el último hogar que humea sobre mi patria. Es la estrella de mi nación, y brillará; es mía, pertenece solo a mi nación. ¡No frunzas el ceño, sea yo tu sacrificio, oh luna creciente esquiva! Sonríe a mi raza heroica; ¿a qué esta violencia, este rigor? De otro modo no te perdonaremos la sangre que hemos derramado por ti. La independencia es el derecho de mi nación, que adora a Dios. Desde siempre he vivido libre y libre viviré. ¿Qué loco pretendería encadenarme? Me asombra pensarlo. Soy como un torrente que ruge: piso mi propio dique y lo desbordo. Desgarro las montañas, ninguna llanura me contiene, me desbordo. Aunque un muro de acero blindado ciña los horizontes de Occidente, tengo una frontera, y es mi pecho colmado de fe. ¡Que aúlle! ¡No temas! ¿Cómo podría ahogar semejante fe ese monstruo al que solo le queda un colmillo, el que llamas "civilización"? ¡Amigo! No dejes jamás que los viles pisen mi patria, haz de tu cuerpo un escudo y detén esta embestida desvergonzada. Amanecerán los días que Dios te ha prometido, quién sabe, quizá mañana, quizá antes de mañana. No pases sobre el suelo que pisas llamándolo simple "tierra"; reconócelo, piensa en los miles que yacen debajo sin mortaja. Eres hijo de mártir; no ofendas a tu antepasado, sería un pecado, no entregues esta patria celestial, aunque te dieran todos los mundos. ¿Quién no se sacrificaría por esta patria celestial? Aprieta esa tierra y brotarán mártires, mártires y nada más. Que Dios me quite la vida, a mi amada, todo cuanto poseo, con tal de que no me separe en este mundo de mi única patria. Dios mío, este es el único anhelo de mi alma ante Ti: que ninguna mano extraña toque el seno de mi templo. Estas llamadas a la oración, cuyo testimonio es el cimiento de la fe, deben resonar eternamente sobre mi patria. Entonces mi lápida, si la tengo, se postrará mil veces en éxtasis, de cada herida mía, Dios mío, se derraman mis lágrimas de sangre, mi cuerpo brota de la tierra como un espíritu puro, y entonces, al elevarse, quizá mi cabeza toque el trono celestial. ¡Ondea tú también como los amaneceres, oh gloriosa luna creciente! Sea ya tuya, de buen grado, toda la sangre que he derramado. Jamás habrá aniquilación para ti ni para mi raza. La libertad es el derecho de mi bandera, que ha vivido libre; la independencia es el derecho de mi nación, que adora a Dios.

Fear not! This crimson banner floating in these dawns shall never fade, So long as the last hearth still smoking over my homeland is not put out. It is the star of my nation, and it will shine; It is mine, it belongs to my nation alone. Do not frown, let me be your sacrifice, O coy crescent! Smile upon my heroic race; why this violence, why this wrath? Otherwise we will not forgive you the blood we have shed. Independence is the right of my nation, which worships God. Since eternity I have lived free, and free I shall live. What madman would put me in chains? I marvel at the thought. I am like a roaring flood: I trample my own dam and surge over it. I tear the mountains open, no expanse can hold me, I overflow. Though a wall of steel armour may gird the horizons of the West, I have a frontier, and it is my breast filled with faith. Let it howl! Fear not! How could such a faith be smothered By that monster with a single fang left, the one you call "civilization"? Friend! Never let the base ones set foot upon my homeland, Make a shield of your body, let this shameless onslaught be halted. The days that God has promised you will surely dawn, Who knows, perhaps tomorrow, perhaps sooner than tomorrow. Do not walk over the ground you tread calling it mere "earth"; know it, Think of the thousands who lie beneath it without a shroud. You are a martyr's son; do not wound your forebear, it would be a sin, Do not surrender this paradise homeland, though you were given every world. Who would not give himself up for this paradise homeland? Squeeze that soil and martyrs will gush forth, martyrs and nothing else. Let God take my life, my beloved, everything I possess, Only let Him not part me in this world from my one homeland. O my God, this alone is what my soul desires of You: Let no stranger's hand touch the bosom of my temple. These calls to prayer, whose testimony is the foundation of the faith, Must resound above my homeland for ever. Then my gravestone, if I have one, will bow a thousand times in ecstasy, From every wound of mine, O God, my bloody tears pour out, My corpse bursts from the earth like a pure spirit, And then, rising, my head may perhaps touch the heavenly throne. You too, wave like the dawns, O glorious crescent! Now let all the blood I have shed be freely yours. Never shall there be annihilation for you, nor for my race. Freedom is the right of my flag, which has lived free; Independence is the right of my nation, which worships God.