🗽 استقلال 🚩 علم ⚔ معركة / حرب 🕊 الحرية 🏺 الأجداد / التراث | شرس
حقائق رئيسية
1.تتألف القصيدة من عشرة مقاطع، لكن المقطعين الأولين فقط يُؤديان في المناسبات الرسمية.
2.اللحن المستخدم اليوم من تأليف عثمان زكي أونغور، واعتُمد رسميًا عام 1930 ليحلّ محل لحن سابق لعلي رفعت تشاغاتاي اختارته لجنة تحكيم بعد حرب الاستقلال.
3.يُعدّ تحقير النشيد علنًا جريمة بموجب المادة 300 من قانون العقوبات التركي، يُعاقب عليها بالسجن من ستة أشهر إلى سنتين.
4.تلقّت مسابقة أُقيمت عام 1920 لاختيار كلمات النشيد 724 قصيدة، لكن لم تُعدّ أيٌّ منها جديرة؛ ولم يشارك أرسوي فيها لأنه لم يكن يقبل جائزتها البالغة 500 ليرة. وقد كتب النشيد بعد أن طلب منه وزير التعليم حمد الله صبحي قصيدة، ثم تبرّع بقيمة الجائزة لدار المساعي، وهي مؤسسة خيرية كانت تعلّم النساء والأطفال المسلمين الفقراء الحِرَف.
كلمات النشيد الوطني لتركيا
لا يُغنى رسميًا إلا المقطعان الأولان من مقاطع القصيدة العشرة، وقد أقرّت الجمعية الوطنية الكبرى المقاطع العشرة جميعها نشيدًا وطنيًا في 12 آذار/مارس 1921.
عرض القصيدة كاملةعرض النسخة الرسمية
Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal…
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal.
Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal…
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal.
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım.
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım,
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
“Medeniyet” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın,
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk’ın,
Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı,
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda.
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.
Ruhumun senden İlahî, şudur ancak emeli:
Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.
Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli,
Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecdile bin secde eder, varsa taşım,
Her cerihamdan, İlahî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım,
O zaman yükselerek arşa değer belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal.
لا تخفْ! لن ينطفئ هذا اللواء القرمزيّ السابح في هذه الأسحار،
ما دام لم ينطفئ آخر موقدٍ يدخّن فوق وطني.
إنه نجم أمّتي، وسوف يتلألأ؛
إنه لي، وهو لأمّتي وحدها.
لا تعبسْ، فداءً لكَ، أيها الهلال المدلَّل!
ابتسمْ لعرقي البطل؛ فما هذا العنف وما هذه الصرامة؟
وإلا فلن تكون الدماء التي أرقناها من أجلكَ حلالاً.
الاستقلال حقٌّ لأمّتي التي تعبد الله.
لا تخفْ! لن ينطفئ هذا اللواء القرمزيّ السابح في هذه الأسحار،
ما دام لم ينطفئ آخر موقدٍ يدخّن فوق وطني.
إنه نجم أمّتي، وسوف يتلألأ؛
إنه لي، وهو لأمّتي وحدها.
لا تعبسْ، فداءً لكَ، أيها الهلال المدلَّل!
ابتسمْ لعرقي البطل؛ فما هذا العنف وما هذه الصرامة؟
وإلا فلن تكون الدماء التي أرقناها من أجلكَ حلالاً.
الاستقلال حقٌّ لأمّتي التي تعبد الله.
منذ الأزل عشتُ حرًّا، وحرًّا أعيش.
أيّ مجنونٍ يريد أن يُكبّلني بالسلاسل؟ إني لأعجب.
أنا كالسيل الهادر: أدوس سدّي وأتجاوزه.
أمزّق الجبال، ولا تسعني الفيافي، فأفيض.
وإن أحاط بآفاق الغرب جدارٌ من دروع الفولاذ،
فلي ثغرٌ هو صدري المفعم بالإيمان.
فلتعوِ، لا تخفْ! كيف يخنق هذا الإيمانَ
ذلك الوحش الذي لم يبقَ له إلا نابٌ واحد، والذي تسمّيه "الحضارة"؟
يا رفيقي! لا تدع الأنذال يطأون وطني أبدًا،
اجعل جسدك ترسًا، ولتتوقّف هذه الغارة الوقحة.
ستشرق الأيام التي وعدك بها الله،
ومن يدري، لعلها غدًا، ولعلها أقرب من الغد.
لا تمرّ على الأرض التي تطؤها قائلاً إنها "تراب"، بل اعرفها،
وفكّر في الآلاف الراقدين تحتها بلا أكفان.
أنت ابن شهيد، لا تؤذِ جدّك، فذلك حرام،
ولا تفرّط في هذا الوطن الجنة، ولو وُهبت الدنيا كلها.
من ذا الذي لا يفتدي هذا الوطن الجنة؟
اعصر ترابه ينبثق الشهداء، شهداء لا غير.
ليأخذ الله روحي وحبيبي وكلّ ما أملك،
ولا يفرّق بيني وبين وطني الوحيد في هذه الدنيا.
إلهي، ليس لروحي منك إلا هذا الأمل:
ألّا تمسّ يدُ غريبٍ صدرَ معبدي.
ونداءات الأذان هذه، التي شهاداتها أساس الدين،
ينبغي أن تصدح فوق وطني إلى الأبد.
عندئذٍ يسجد حجري، إن كان لي حجر، ألف سجدةٍ في وَجْد،
ومن كلّ جرحٍ لي، إلهي، تنهمر دموعي الدامية،
وينبثق جثماني من الأرض كروحٍ مجرّدةٍ طاهرة،
وعندئذٍ يرتفع رأسي فلعلّه يبلغ العرش.
تموّجْ أنت أيضًا كالأسحار، أيها الهلال المجيد!
ولتكن كلّ الدماء التي أرقتُها حلالاً من الآن.
لا فناء لكَ أبدًا، ولا فناء لعرقي.
الحرية حقٌّ لرايتي التي عاشت حرة؛
والاستقلال حقٌّ لأمّتي التي تعبد الله.
Fear not! This crimson banner floating in these dawns shall never fade,
So long as the last hearth still smoking over my homeland is not put out.
It is the star of my nation, and it will shine;
It is mine, it belongs to my nation alone.
Do not frown, let me be your sacrifice, O coy crescent!
Smile upon my heroic race; why this violence, why this wrath?
Otherwise we will not forgive you the blood we have shed.
Independence is the right of my nation, which worships God.
Fear not! This crimson banner floating in these dawns shall never fade,
So long as the last hearth still smoking over my homeland is not put out.
It is the star of my nation, and it will shine;
It is mine, it belongs to my nation alone.
Do not frown, let me be your sacrifice, O coy crescent!
Smile upon my heroic race; why this violence, why this wrath?
Otherwise we will not forgive you the blood we have shed.
Independence is the right of my nation, which worships God.
Since eternity I have lived free, and free I shall live.
What madman would put me in chains? I marvel at the thought.
I am like a roaring flood: I trample my own dam and surge over it.
I tear the mountains open, no expanse can hold me, I overflow.
Though a wall of steel armour may gird the horizons of the West,
I have a frontier, and it is my breast filled with faith.
Let it howl! Fear not! How could such a faith be smothered
By that monster with a single fang left, the one you call "civilization"?
Friend! Never let the base ones set foot upon my homeland,
Make a shield of your body, let this shameless onslaught be halted.
The days that God has promised you will surely dawn,
Who knows, perhaps tomorrow, perhaps sooner than tomorrow.
Do not walk over the ground you tread calling it mere "earth"; know it,
Think of the thousands who lie beneath it without a shroud.
You are a martyr's son; do not wound your forebear, it would be a sin,
Do not surrender this paradise homeland, though you were given every world.
Who would not give himself up for this paradise homeland?
Squeeze that soil and martyrs will gush forth, martyrs and nothing else.
Let God take my life, my beloved, everything I possess,
Only let Him not part me in this world from my one homeland.
O my God, this alone is what my soul desires of You:
Let no stranger's hand touch the bosom of my temple.
These calls to prayer, whose testimony is the foundation of the faith,
Must resound above my homeland for ever.
Then my gravestone, if I have one, will bow a thousand times in ecstasy,
From every wound of mine, O God, my bloody tears pour out,
My corpse bursts from the earth like a pure spirit,
And then, rising, my head may perhaps touch the heavenly throne.
You too, wave like the dawns, O glorious crescent!
Now let all the blood I have shed be freely yours.
Never shall there be annihilation for you, nor for my race.
Freedom is the right of my flag, which has lived free;
Independence is the right of my nation, which worships God.
الترجمات غير رسمية والغرض منها نقل المعنى، لا استبدال النصوص الاصلية
تحليل
تحريري
كُتب النشيد خلال حرب الاستقلال التركية عام 1921، واعتُمد قبل إعلان الجمهورية. كتبه الشاعر محمد عاكف أرسوي لرفع الروح المعنوية في أحلك أيام نضال الاستقلال ضد قوات الاحتلال.