Todos os hinos

Hino Nacional de Mônaco

Hymne monégasque

Hymne monegasque

Hino Monegasco

1931
1848
Louis Notari; sung adaptation by Fernand Bertrand
Charles Albrecht; arranged by Léon Jehin
👑 Monarquia ✝ Deus / Fé ❤ Amor à pátria 🕊 Liberdade 🌿 Natureza |

Fatos importantes

  • 1. Embora o francês seja a língua comumente falada em Mônaco, apenas a letra monegasca do hino é oficial, e ela geralmente só é cantada em ocasiões oficiais.
  • 2. A letra original em francês de Bellando dirigia-se aos “orgulhosos companheiros da Guarda Cívica”, criada pelo príncipe Florestano I em março de 1848, depois que Menton e Roquebrune se separaram do principado.
  • 3. A letra original em francês também louvava o “céu sempre puro, margens sempre floridas” de Mônaco e dizia que seu soberano era “mais amado que um rei”; nenhum desses versos aparece no texto monegasco de Notari.
Mônaco - Hymne monégasque

Letra do Hino Nacional de Mônaco

Oilà cü ne toca! Oilà cü ne garda! Fò che cadün sace ben aiçò d'aiçì: [Riturnelu] Despoei tugiù, sciü d'u nostru paise Se ride au ventu, u meme pavayùn Despoei tugiù a curù russa e gianca E stà r'emblèma d'a nostra libertà Grandi e piciui, l'an sempre respetà N'amu ch'üna tradiçiun, N'amu ch'üna religiun, Amu avüu per u nostru unù I meme Principi tugiù E ren nun ne scangerà Tantu ch'u suriyu lüjerà; Diu sempre n'agiüterà E ren nun ne scangerà.

As traduções não são oficiais e têm como objetivo transmitir o significado, não substituir os originais

Análise

Editorial

O hino nasceu de uma canção patriótica do notário Théophile Bellando de Castro, escrita no reinado do príncipe Florestano I, soberano desde 1841; em 1848, a recém-criada Guarda Cívica de Mônaco a adotou como marcha de reunião. Sob o príncipe Carlos III, Charles Albrecht, músico da orquestra do cassino de Monte Carlo, transformou a melodia em um hino para piano, e a orquestração de Léon Jehin, de 1914, é a versão tocada hoje nas cerimônias oficiais. A letra oficial, em monegasco, foi escrita por Louis Notari em 1931: celebra a bandeira vermelha e branca como emblema da liberdade do país e um povo que sempre teve a mesma tradição, a mesma religião e os mesmos príncipes. Mônaco é o segundo menor país do mundo. O texto cantado aqui apresentado é uma simplificação posterior, feita por Fernand Bertrand, do texto de Notari de 1931. O Comité National des Traditions Monégasques descreve-a como a versão ensinada nas escolas e habitualmente cantada.

Saiba Mais

Fontes e referências

  1. Hymne monégasque . Gouvernement Princier
  2. Hymne Monégasque (extrait de "Notre Hymne National", Fernand Bertrand, Annales Monégasques n° 22, 1998) . Palais Princier de Monaco
  3. Chronique Monégasque «üntra nui»: Inu Naçiunale / Hymne National . Comité National des Traditions Monégasques (2011)
  4. Hymne monégasque . en.wikipedia.org

Fonte e revisão

Estado da fonte
Fonte secundária fiável
Tradução
Tradução de trabalho assistida por IA
Estado dos direitos
Podem aplicar-se direitos de terceiros
Última revisão
Revisão editorial
Revisão editorial assistida por IA
Responsabilidade editorial
Nationalia
Comunicar uma correção
rights@nationalia.org

Hinos relacionados