希腊国歌

Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη. Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά! Εκεί μέσα εκατοικούσες πικραμένη, εντροπαλή, κι ένα στόμα ακαρτερούσες, "Έλα πάλι," να σου πει. Άργειε να 'λθει εκείνη η μέρα κι ήταν όλα σιωπηλά, γιατί τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

我从剑的可怕锋刃 认出你来， 我从那以力量审视大地的 目光中认出你来。 从希腊人的 神圣遗骨中升起， 勇敢如初， 万岁，万岁，自由！ 你在那里居住， 痛苦而羞耻， 你等待着一个声音， 告诉你“回来吧”。 那一天迟迟不来， 万物沉寂， 因为恐惧笼罩着一切， 奴役重压着一切。

I recognize you by the dreadful edge of the sword, I recognize you by the gaze that surveys the earth with force. Risen from the sacred bones of the Greeks, and valiant as before, hail, oh hail, Liberty! There you dwelt within, bitter and ashamed, and you awaited a voice to tell you, "Come back again." That day was slow to come and everything was silent, for it was shadowed by fear and crushed by slavery.